
Radlin jest jedną z najstarszych miejscowości ziemi rybnicko-wodzisławskiej. Pierwsza wzmianka o nim datowana jest na 1305 rok. Prawa miejskie Radlin uzyskał w 1954 roku, by je utracić w 1975 roku. Został wtedy przyłączony do Wodzisławia Śl. 1 stycznia 1997 roku, w wyniku referendum, Radlin ponownie stał się miastem . Herbem Radlina jest złote serce z wyrastającymi z niego trzema kwiatami o białych płatkach na zielonym polu. |
Kliknij na ilustracji aby ją powiększyć:

100 lat temu Biertułtowy były samodzielną
wsią. Zamieszczone poniżej zdjęcie przedstawia główne skrzyżowanie
biertułtowskich ulic: obecnie ul. Rogozina z ul. Korfantego i
Hallera. Takie to były czasy, że na obecnym skrzyżowaniu,
gdzie natężony ruch regulowany jest sygnalizacją świetlną -
mogła stać spokojnie furmanka bez koni. Widoczne jednak na
zdjęciu budynki (na pierwszym planie) stoją do dzisiaj. Dwa z
nich, tzw. Dziwokowiec i Dzionowiec nie zmieniły nawet
zasadniczo swego przeznaczenia i wyglądu. W pierwszym
funkcjonował niegdyś sklep "kolonialny", w drugim
sprzedaje się mięso i wędliny po dziś dzień. Przed masarnią
stał już wówczas krzyż przydrożny. Budynek widoczny najbliżej
na pierwszym planie również od tamtych odległych czasów nie
zmienił swego przeznaczenia. Przed 100 laty i obecnie służył
Bachusowi. Zmienił się tylko jego wygląd. W czasach
przedstawionych na widokówce gospoda należała
prawdopodobnie do niejakiego Wollnera, a serwująca w niej
trunki barmanka musiała być osobš bardzo żywotną i "wygadaną", skoro jeszcze niedawno kršżyło op Biertułtowach
powiedzenie: "Trzepiesz jak Wollnerka za szynkwasem ". W głębi widoczne sš charakterystyczne budynki dwurodzinne -
"familoki" kop. Emma Zostały one wyburzone w
latach 70-tych, a na ich miejscu wybudowano zespół sklepów (tzw. "g"). Na widokówce brakuje jednak elementu,
który obecnie dominuje w tej części Radlina. Z perspektywy
skrzyżowania widoczne są przecież wieże naszego kościoła,
ale ten został wybudowany w latach dwudziestych XX wieku.
Biertułtowy sto lat temu